غزل چشمت
تونستم وردارم، از روی چشمت؟
فدای اون چش وابروی مشکی ت
شب دریا رو داری، توی چشمت
خدا، وردی نوشته تو نگاهت...
که خشکم می کنه جادوی چشمت
مث پروانه پلکات ،نرم ونازند
عسل می ریزه از کندوی چشمت
تمام واژه ها رو، طبع من گشت
وتشبیهی نداشت،ابروی چشمت
تو قلیو تو بکش،من با تماشات
بگیرم کامی از،قلیوی چشمت
نگاهت حرف داره،کاش می گفتی
چی قایم کردی باز،اونسوی چشمت
زلیخایی ولی تو، یوسفی کن...
بذارقلبم رو تو، سیلوی چشمت
یه لحظه زل بزن، توی چشام تا
دلم روشن شه ازسوسوی چشمت
دلم دل به دریای غم می زند